ثروت آفرینی با گردشگری روستایی

0

داستان جالب زندگی “عباس برزگر”، میلیاردر روستایی اهل بوانات استان فارس که نام خود را در کتاب یونسکو به عنوان شگفت انگیزترین تجربه گردشگری ایران به ثبت رسانده، درسی زیبا از ظرفیت خودباوری است. عباس برزگر در دهکده روستایی خود در استان فارس، به یک برند بین المللی تبدیل شده است که امروزه در کتاب‌ها و نشریات و حتی جشنواره‌های بین المللی از وی تقدیر می‌شود. او داستان جالبی دارد. وی قیمت هر وعده غذا برای مهمانان خارجی را در دهکده توریستی اش بین 100 تا 200 دلار که شامل غذای ارگانیک و آب دوغ خیار است اعلام می‌کند.

برزگر معتقد است که در عرصه گردشگری روستایی در کشوری پر توان و پر پتانسیلی چون ایران، از هر چیزی می‌توان درآمد زایی کرد. وی قبلا به ایرنا گفته بود که از برگ درخت گردو، بیش تر از خود گردو درآمد زایی دارد. حتی از کود الاغ! بلکه کود الاغ هم می تواند ارزش افزوده ایجاد کند. وی معتقد است که کود الاغ را به قیمت 10 دلار به خارجی‌ها و گردشگران می‌فروشد، چرا که کود الاغ برای درمان آبریزش بینی و سرماخوردگی شدید بسیار مفید است و درمان بیمار را در کمتر از 15 دقیقه تضمین می‌کند. عنبر نسارا، همان کود الاغ ماده است که در قدیم در طب گیاهی هم مرسوم بود.

برزگر که از گوسفندداری و عطاری کنار کلبه محقر و با همان حفظ اصالت روستایی در جشنواره‌های ملی و بین المللی حضور می‌یابد اینک نیز در‌اندیشه ساخت بزرگترین تونل زیرزمینی در روستای خود است. این توریست موفق روستایی اکنون با توافقی که با برخی بزرگان طوایف قشقایی و بختیاری انجام داده قرار است حدود 15 هزار سیاه چادرعشایری ایجاد کند و مهمانان جدیدش را در این سیاه چادرها با نحوه زندگی عشایر در مناطق سردسیری و گرمسیری و آداب و رسوم آنها آشنا کند. وی اکنون چند هکتار زمین دارد که برای توسعه دهکده گردشگری خود اختصاص داده است.

دست فروش سال‌های نه چندان دور، که نه تحصیلات آکادمیک دارد و نه ارث پدری و رانت دولتی و وام‌های آن چنانی، امروزه به واسطه رونق دهکده گردشگری خود و سفر به کشورهای مختلف و شرکت در همایش‌ها و تعامل با موسسات بزرگ رسانه ای و گردشگری،‌ به عنوان کارآفرین نمونه گردشگری کشورمان مطرح شده است. دست فروشی که ماموران سبد معبر شهرداری، سبب خیر برای آینده اش شدند و اکنون، عباس را باید یک کارآفرین خودساخته و یکی از میلیونرهای روزگار معاصر در خطه جنوب کشور دانست. کارآفرینی که با برگزاری تورهای گردشگری روستایی، گردشگران را به دیدن رقص‌های موزون محلی عشایر و تجربه زندگی با روستاییان خطه خون گرم و زیبای استان فارس می‌برد.

تجربه گردشگری روستایی در دنیا روز به روز مورد توجه قرار می‌گیرد. حتی در بریتانیا. حتی در مالزی و فیلیپین که خیل گردشگران را به مزارع آن‌ها می‌کشاند تا سبک زندگی روستایی و غیر دیجیتالی شده شهری را در ورای فست فودها و مواد افزودنی در داخل سفره‌ها و زمین‌های روستایی تجربه کنند. تجربه ای که برای گردشگرانی که از سیستم‌های شهری هوشمند و غذاهای بسته بندی شده شیک و هورمونی و … فرار کرده‌اند، لذتی دو چندان دارد.

خلاقیت این جوان شیرازی در عرصه گردشگری کشورمان با ساخت دهکده گردشگری کوچک و هم چنین، معرفی سبک زندگی شیرین و جذاب مردم خطه جنوب به گردشگران بین المللی، سبب معروفیت عباس آقا شده است. امیدواریم،‌ایده‌های ساده و ذهن‌های خلاق، بار دیگر فرصت آفرین شده و فضای گردشگری ایران را در دوران پسا تحریم اقتصاد مقاومتی، ثروت آفرین کنند.

فقط خلاق و با اراده باشید!

صورت مساله خیلی ساده است. خلاق بودن و با اراده بودن، نه تحصیلات آن چنانی نیاز دارد، نه میراث پدری و رانت و وام‌های بانکی و دولتی. هیچ کدام از این‌ها را نیاز ندارد. کم تر کسب و کار بسیار موفقی در دنیا دیده شده است که صاحبان ان، بدون خلاقیت و پشتکار فراوان، توانسته باشند لیست فوربس و فورچون و TOP LIST‌های آن چنانی سالانه را به خود اختصاص دهند. خلاقیت است که فرصت آفرینی می‌کند و ارزش افزوده به بار می‌آورد. خلاقیت و نوآوری در هر کسب و کاری از پزشکی تا نانو فناوری و گردشگری و فناوری اطلاعات، جواب می‌دهد. اگر این خلاقیت و خلق کردن‌ایده‌ها را، با پشتکار و اعتماد به نفس همراه کنیم و چاشنی برنامه ریزی و انگیزه متعالی هم به آن افزوده شود، ماحصل کار، محصول و خدماتی می‌شود که غیر قابل تصور است.

آقای دکتر وین دایر، از روان شناسان مشهور، معجزه اراده که در نهاد آدمی‌قرار گرفته است را یکی از بزرگ ترین فاکتورها برای رسیدن به کامیابی می‌داند. در کتاب 7 عادت مردان موثر (The Seven Habits of Highly Effective People) نیز که توسط دکتر استفان آر کاوی نوشته شد،‌ اراده و پشتکار، به عنوان یکی از برگ‌ها برنده موفقیت در کسب و کار و زندگی مطرح شد.

هفت عادت مردمان موثر، برگرفته از کتاب استفان کاوی، به قرار زیرند:

1. عامل بودن
2. شروع از پایان در ذهن
3. نخست به اولین‌ها پرداختن
4. برنده – برنده‌اندیشیدن
5. اول فهمیدن و سپس فهماندن
6. هم افزایی (سینرژی)
7. اره تیزکردن (پیشرفت مستمر و فرایندهای پیشرفت).

به نظر شما کدام یک از 7 عادت در روش کاری عباس برزگر مشاهده می‌شود؟ حتی در سیگنال‌های کیهانی که در مستند و کتاب راز تحت عنوان قانون جذب (Law of attraction) به آن اشاراتی شد، اراده و تمرکز همه نیروها برای رسیدن به هدف، به عنوان کلید موفقیت و راز پیروزی افکار انسان برای نیل به آرمان‌ها مد نظر قرار گرفت. این نشان می‌دهد که چه‌اندازه فکر و اراده پولادین و اعتقاد به پیروزی‌. می‌تواند همه کائنات را برای موفقیت ما بسیج و همراه کند. افراد خلاق، لزوما پدر و مادر خلاق ندارند و از استعداد شگرفی و IQ‌ عجیبی به نسبت دیگران برخوردار نیستند. بعضی وقت‌ها یک تلنگر کوچک کفایت می‌کند تا آتشی در نهاد افراد روشن شود و با پشتکار، خروجی عجیبی خلق شود. خروجی عجیبی که به قولی، می‌تواند آتش به خرمن سوختگان زند.

این کارآفرین برتر صنعت توریسم از گردشگران خارجی همانند اقوام و فامیل خود درخانه اش پذیرایی می‌کند. او درچند روز اقامت گردشگران خارجی آنها را به تماشای مناظر طبیعی و گردشگری منطقه فرا خواند با آیین‌ها و آداب و رسوم عروسی‌ها آشنا می‌کرد او حتی با مهمنانش شیر می‌دوشید و همگام با آنها با چوپانان گله در صحرا گوسفندان را می‌چراند. او با مهمانانش چای آتشی می‌نوشید، کشاورزی می‌کرد، روش‌های سنتی تولید ماست و دوغ و کشک محلی را به آنها آموزش می‌داد آنها را به گپ و گفت با هم ولایتی‌ها و پیرزنان و پیرمردان روستایی وامی‌داشت.

عباس مهمانانش را درآیین‌های عروسی و مراسمات سوگواری شرکت می‌داد، شب نشینی و بیان قصه‌ها و داستان‌های قدیمی‌را همگام با آنها تجربه می‌کرد، همگام با مهمانان در کوه حاضر می‌شدند و از حکایت‌های عمیق نوازندگان نی در دیارش گوش می‌دادند. او مهمانان را به نشستن در کنار دارهای زمینی گلیم بافی و جاجیم بافی همگام با زنان ودختران هنرمند روستا می‌نشاند، آنها را به دامنه‌های کوه می‌برد تا با زندگی سخت اما لذت بخش عشایر آشنا یابند.

به گفته این جوان خوشنام مهمانانش از اینکه برای نخستین بار تجربه شیرین زندگی در روستا و لمس کردن واقعی عشق و محبت یک روستایی را در این دنیای پرهیاهوی امروزی تجربه می‌کردند خوشحال و بسیار لذت می‌بردند. خلاقیت و پشتکار عباس برزگر که نه تحصیلات آکادمیک، نه سرمایه خاص، نه در شبکه‌های اجتماعی فعالیت دارد و 2 کلمه انگلیسی و فرانسه هم نمی‌داند ان هم در حرفه گردشگری، موضوعی نیست که به راحتی از آن عبور کنیم. شاید در آینده ای نه چندان دور، فعالیت عباس برزگر در صنعت گردشگری کشور، به عنوان case study در کتاب‌ها و مقالات دانشجویان ارشد و دکترای مدیریت و کسب و کار و گردشگری منعکس شود. موضوعی که همین الان نیز در برخی از سایت‌ها و مقالات و حتی کتاب‌ها، رد پایی از خلاقیت جالب عباس آقا مشاهده می‌شود.

داستان عباس برزگر و گردشگری روستایی

باز هم صحبت از گردشگری روستایی یا Village Tourism شد. گردشگری روستایی یعنی این که گردشگران را به جای اسکان دادن در هتل‌های لوکس 5 ستاره و مشغول کردن ان‌ها با کانال‌های ماهواره و اینترنت پر سرعت هتل و گرداندن در موزه‌های پایتخت و مراکز خرید آن چنانی، به بطن روستاها برده تا زندگی اقوام ایرانی را از نزدیک مشاهده کنند. گردشگری روستایی یعنی این که ایران، تهران و چند کلان شهر و آثار باستانی و تاریخی چند هزار ساله نیست. گردشگری روستایی یعنی شناساندن اوج شعور و ذوق عشایر و روستایی‌های خونگرام سراسر ایران به گردشگران خارجی تا سبک زندگی ان‌ها را تجربه کنند.

تجربه ای که با رفتن به هتل‌های لوکس و مراکز خرید چند طبقه و ابنیه‌های چند صد سال اخیر، قابل مقایسه نیست. عباس قصه ما، در واقع این توانمندی فرهنگ ایران را به خوبی درک کرده و تلاش کرد تا این ظرفیت‌ها را در بستر ایجاد مکان و محفلی برای نمایش گوشه‌هایی از زندگی روستانشین‌های ایران، به تصویر بکشد و سیلی از گردشگران را به ایران بکشاند.

عباس برزگر، دهکده توریستی کوچکی دارد که در آن، برای گردشگران خارجی، غذاهای محلی طبخ می‌شود. نوشیدنی‌های سنتی سرو می‌شود و از همه مهم تر، گردشگران می‌توانند تجربه‌های جالبی را احساس کنند. مانند دوشیدن شیر و امثالهم. کاری که امیدواریم در هتل‌های کپری استان کرمان که بزودی راه‌اندازی می‌شود نیز در دستور کار قرار بگیرد و سبک فعالیت عباس آقا در آن مکان‌ها نیز الگوبرداری گردد تا رونق گردشگری و درآمد‌های متنوعی نصیب استان کرمان و سایر فعالیت‌های گردشگری کشورمان در عرصه روستایی شود. عباس برزگر اهل بوانات است.

منطقه ای که از طریق سایت bavanat.com می‌توان آن را پیدا کرد. جایی در استان فارس. کارآفرین 38 ساله‌ی روستایی که خانه‌ی خود را تبدیل به یکی از پردرآمدترین جاذبه‌های گردشگری ایران کرده‌است. عباس برزگر و دهکده‌ی اقامتی-گردشگری‌اش در بوانات شاید حتی بیشتر از آن‌که داخل ایران شناخته شده‌ باشد، برای گردشگران خارجی که قصد سفر به ایران را دارند معروف باشد!

در لابه‌لای صفحات اینترنتی، کاربرانی که پیش از این به‌عنوان توریست به ایران سفرکرده‌اند بازدید از اقامتگاه عباس برزگر را در کنار پیشنهاد بازدید از اصفهان و شیراز قرار‌ می‌دهند! دهکده‌ای که او در روستای بزم (در بوانات از توابع استان فارس) بنا کرده خاطرات به یادماندنی را برای بسیاری از گردشگران به یادگار می‌گذارد. عباس برزگر نمونه‌ای از یک کارآفرین موفق است. کارآفرینی که علاوه بر توسعه‌ی چشم‌گیر کسب و کارش، برای سایر هم‌ولایتی‌های خود هم منبع درآمدی درست کرده‌است. عباس برزگر دارای 2 منطقه اقامتی برای گردشگرانی است که از داخل و خارج از کشور برای درک زندگی ساده و جذاب روستایی به سمت او می‌آیند.

وی مزرعه ای دارد که در روستای بزم واقع شده و در ان جا فعالیت‌های کشاورزی و هم چنین تولید محصولات ارگانیک انجام می‌گیرد. دهکده گردشگری عباس، در روستای بزم شهرستان بوانات از توابع استان فارس است؛ روستایی دور افتاده در 190 کیلومتری شهر شیراز و 17 کیلومتری شهر سوریان مرکز شهرستان بوانات که البته با تلاش‌های او نام آن در کتاب راهنمای گردشگری که توسط یونسکو منتشر می‌شود تا جهانگردان از آن استفاده کنند، چاپ شده است.او و خانواده‌‌اش یک گروه فعال در صنعت گردشگری کشور استند؛ خانواده‌ای پنج نفره که یک اتفاق ساده موجب شد تا آنها وارد این صنعت شوند. مجموعه گردشگری بوانات سه اتاق قدیمی‌دارد که هرکدام حدود 700 سال قدمت دارند.

سوئیت‌های سنتی و 6 اتاق عمومی، ویلاهای وسط باغ و گالری عکس و موزه مردم شناسی و کشاورزی گوشه‌ی از امکانات این مجموعه است. از کاشت و آبیاری گرفته تا درو محصولات، همه این موارد در مزرعه وی قابل مشاهده است که لحظات جالبی برای گردشگران غربی به شمار می‌آید. عباس در این مزرعه، چند اتاق استراحت هم برای گردشگرات تعبیه کرده تا بتوانند در ان اقامت کنند. یکی از خلاقیت‌های عباس، نصب تصاویر و عکس‌هایی از مردم و سبک زندگی روستاییان منطقه بر روی در و دیوار اتاق‌هاست تا گردشگران، این لحظات ناب را شکار کنند.

اکنون 32 اتاقی که عباس برای اقامت گردشگران فراهم کرده، آماده میزبانی از گردشگران روستایی ایران از مناطق بزم استان فارس است. در این اتاق‌ها می‌دانید چه غذاهایی سرو می‌شود؟ تارت توت فرنگی با اسپرسو فرانسوی یا اسپاگتی ایتالیایی!!؟ خیر! آب دوغ خیار و ماست محلی و خیار ارگانیک و پنیر و کره محلی با لیموی تازه و چای هیزمی! آیا این‌ها برای یک فرانسوی و آلمانی و سنگاپوری غرق در مشروب الکی و غذاهای آماده و نوشیدنی‌های آنچنانی جذاب تر نیست؟ خلاقیت یعنی همین. یعنی ساده بودن و استفاده درست از ابزاری که در کنارشماست. به همین سادگی!

منطقه‌ی دیگری که عباس برگز برای میزبانی مخاطبانش ایجاد کرده است، منطقه عشایری است. یعنی اوج فرصت آفرینی برای کسانی که عاشق عشایر ایران و رنگ و شور و ذوق این مردمان اصیل و پاک سرشت و دلیر استند. عباس، گردشگران را به مناطق عشایری می‌برد تا سبک زندگی واقعی نیاکانش را درک کنند. با هماهنگی‌هایی که انجام شده گردشگران برای بازدید از زندگی عشایر به اقامتگاهی که ساخته است اعزام می‌شوند. در آن‌جا با زندگی روزمره عشایر، لباس‌های محلی، غذاها و نحوه پخت نان توسط عشایر و طبیعت زیبایی که عشایر در تابستان در آن‌جا زندگی می‌کنند آشنا می‌شوند.

بین ماه‌های اردیبهشت تا شهریور زمان اعزام به این اقامتگاه است. هر دوی این اقامتگاه‌ها فرصتی را برای فروش محصولات خوراکی، داروهای گیاهی و صنایع دستی اهالی روستا و عشایر فراهم کرده است. ارتباط با عشایر و تجربه پوشیدن لباس آن‌ها، خوردن غذای آن‌ها، نوشیدن نوشیدنی‌های خاص آن‌ها، لمس زندگی آن‌ها، فرصت آفرینی فوق العاده و ممتازی است که عباس برزگر برای گردشگران بین المللی عاشق مناطق روستایی ایران فراهم کرده و می‌کند. او همچنان به عنوان یک میلیونر خود ساخته، پا به پای اعضای خانواده و اقوامش بر روی زمین کشاورزی کار می‌کند.

اکنون با حمایت بانک گردشگری و فعالان این صنعت در ایران، خودرویی در اختیار عباس قرار گرفته تا کارهای روزانه و حمل و نقل گردشگران خارجی را با آن انجام دهد. این فقط بانک گردشگری و سازمان میراث فرهنگی نیست که باید به کمک آقای عباس بروند. خیلی از فعالان مرتبط با صنعت گردشگری ایران میتوانند زمینه کمک به کسب و کار و رونق بخشی بیش تر فعالیت‌های عباس برزگر را فراهم کنند.

بازتاب جهانی کارآفرینی جوان روستایی ایران

خلاقیت و‌ایده جالب و جذاب عباس در عرصه گردشگری روستایی ایران، در چندسال اخیر بازتاب‌های گسترده ای در رسانه‌های جهان داشته است. اکنون نام عباس برزگر نه تنها در وب سایت‌های خارجی، بلکه در کتاب‌های سفرنامه ای که به زبان انگلیسی درباره استان فارس به رشته تحریر درآمده، ردپایی از کارآفرینی وی دیده می‌شود.

نویسنده در این کتاب، از عباس برزگر به عنوان فردی دوستداشتنی و میزبان خوب برای گردشگران خارجی نام می‌برد که گردشگران را در دهکده کوچک روستایی که ساخته، اسکان میده و برای گرداندن گردشگران در روستا و محل‌های اطراف، نفری 35 دلار دریافت می‌کند.

نویسنده می‌گوید یکی از مشکلات عباس، دانش ضعیف وی در زبان انگلیسی است. کتاب Iran توسط Andrew Burke نوشته شده و در سال 2010 میلادی توسط انتشارات Lonely planet در 452 صفحه چاپ شد. نویسنده این کتاب، 8 ماه در ایران سفر کرد و مجموعه خاطرات و یافته‌های خود را از میزبانی گرم و مهمان نوازی مردمان سرزمین بزرگ پارس در 452 صفحه به رشته تحریر درآورد و پانزدهمین کتاب خود را منتشر کرد.

کتاب دیگری که درباره عباس برزگر و کارآفرینی جذابش نوشته است، کتابی است که توسط ایران دوست آلمانی، Peter Kerber با عنوان Iran: Islamische Republik und jahrtausendealte Kultur 14

این کتاب در 581 صفحه توسط پیتر کربر و نشر Trescher Verlag در سال 2015 چاپ شد. سایت‌های کانادایی نیز درباره عباس برزگر بسیار نوشته‌اند. پرتال canadaall.com یکی از آن‌ها است. نکته جالبی که در این سایت کانادایی درباره عباس درج شده، جمله ای است که در معرفی وی بیان شد:

Abbas Barzegar and his family in Bavanat are world widely known and famous in preparing the best organic foods and performing the best nomadic tours in Iran …

عباس برزگر و خانواده اش در بوانات، برای تهیه کردن بهترین غذاهای ارگانیک و اجرای برترین تورهای گردشی محلی، در سطح بین المللی شناخته شده و مشهور هستند.

درباره کارآفرینی عباس در عرصه گردشگری، فیلم مستندی هم توسط با نام I want to be a king ساخته شده است که در جشنواره فیلم مستند بین المللی هزاره، یه نمایش درآمد.

مهدی گنجی، مستند ساز جوان کشورمان که فارغ التحصیل دانشگاه تهران است، در این فیلم 70 دقیقه ای می‌کوشد تا گوشه‌هایی از ظرافت کاری و خلاقیت عباس برزگر را در طراحی و راه‌اندازی دهکده گردشگری خود که عامل جذب هزاران گردشگر در چند سال اخیر شده است را به تصویر بکشد. این مستند به عنوان یکی از 11 مستند راه یافته با سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر سال گذشته به نمایش درآمد. فیلم مستند 70 دقیقه‌ای «من می‌خوام سلطان بشم» از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است.

این مستند به زندگی «عباس برزگر» می‌پردازدکه یکی از برجسته‌ترین کارآفرینان عرصه اکوتوریسم است. وی با کمک خانواده‌اش از توریست‌های خارجی در دهکده‌ی گردشگری‌ که خودش درست کرده، پذیرایی می‌کند و آنها را به دیدن عشایر می‌برد. اما او رویای بزرگی در سر دارد و می‌خواهد یک ایل عشایری جدید تاسیس کند و خودش خان ایل باشد.

این مستند سینمایی ضمن کسب جایزه بهترین کارگردانی فیلم مستند از سی و سومین جشنواره فیلم فجر در چندین جشنواره معتبر بین المللی به نمایش درآمده است. جشنواره‌های آمستردام (ایدفا)، شفیلد انگلستان، مونیخ آلمان، میلنیوم بلژیک، پلنت داکس لاستان و … از جمله جشنواره‌هایی است که این فیلم در آنها به نمایش درآمده است. همچنین این فیلم کاندیدای دریافت جایزه شبکه تی آر تی ترکیه و جایزه کارگردانی جشنواره سینما حقیقت نیز بوده است. از دیگر عوامل تولید این فیلم می‌توان به سحر رضوی (تهیه‌کننده)، اسماعیل منصف (تدوینگر)، حسن مهدوی و رضا گدازگر (صداگذار)، امین بهروز‌زاده و شعیب کمین‌پور (آهنگساز)، علی باقری (عکاس و طراح پوستر) و پویان شعله‌ور (کالریست) اشاره کرد.

جمله قشنگی که از عباس در این فیلم مستند گفته می‌شود این است: «نیمی‌از زندگیم را در رویا سپری می‌کنم.»

عاطفه نبوی در دنیای اقتصاد درباره آن چه از عباس برزگر می‌توان آموخت نوشته بود که رونق اقامتگاه‌های بوم‌گردی و استفاده از این ظرفیت ایران برای جذب گردشگران خارجی چندی است که به درستی مورد توجه سازمان میراث فرهنگی و فعالان حوزه گردشگری قرار گرفته است. این اقامتگاه‌ها با ظرفیت‌های پذیرایی محدود اما منحصربه‌فرد خود یکی از مراکز اصلی رونق گردشگری پایدار استند که با استقبال خوبی از طرف گردشگران خارجی نیز مواجه شده‌اند.

بی‌تردید گردشگری از حوزه‌هایی است که با اتکا به ویژگی‌های خود می‌تواند رشد و رونق را نه لزوما از بالا و به صورت دستوری و با تزریق بودجه که از بدنه و با ابتکارات فعالان خود تجربه کند؛ شاهد این مدعا هم عباس برزگر و مواردی مشابه در ایران و جهان است که توانسته‌اند معیشت یک روستا یا حتی منطقه‌ای بزرگ‌تر را با موقعیت‌شناسی خود تحت تاثیر قرار داده و بهبود بخشند. اما این به این معنی نیست که در صورت وقوع چنین وضعیتی بتوان بدون در نظر گرفتن همه موانع و محدودیت‌ها در سطح وسیع‌تر، ادعای نابجایی در این زمینه کرد. ارائه آمارهای نادرست و برداشتن سنگ‌های بزرگ، موجب مخدوش شدن فضا و به وجود آمدن تصورات مبهم و نادرست در حوزه‌ای می‌شود که در سال‌های اخیر ضربات فراوان و گاه جبران‌ناپذیری از این ندانم‌کاری‌ها خورده‌است.

سادگی، رمز موفقیت روستا زاده میلیونر

به نظر می‌آید گردشگری ما در حال حاضر برای توسعه پایدار خود بیشتر به گام‌های کوچک و مطمئن و کارشناسی شده که نزدیک به واقعیت باشد نیازمند است، تا ادعاهای بزرگ و ارقام نجومی‌که از دل معجزه بر‌می‌آیند. از عباس برزگر می‌توان آموخت که ساده گی و پیشتکار با طعم خلاقیت، می‌تواند فرصت آفرین باشد و ارزش افزوده ایجاد کند. ارزش افزوده ای که صنعت گردشگری ایجاد می‌کند، راهکاری برای حذف دلارهای نفتی است.

عباس افراد زیادی را در کسب و کار خود شریک می‌کند. افرادی که با علاقه تلاش می‌کنند تا تجربه لمس زندگی طبیعی و واقعی اقوامی‌از خط جنوب ایران زمین برای گردشگران خارجی فراهم شود. تجربه ای که بی نظیر و تکرار نشدنی در جاهای دیگر دنیاست. دهکده گردشگری عباس نشان می‌دهد برای خلاقیت و کارآفرینی در عرصه گردشگری، بیش از هر چیزی، نیاز به فکر و‌ایده خلاق است. این‌ایده از طریق شبکه‌های اجتماعی اینترنت و اطلاع رسانی‌های گسترده می‌تواند فرصت آفرین و معروف شود.

الگوی کاری عباس، می‌تواند در هزاران روستای دیگر ایران پیاده سازی شود که آداب و روسوم و جذابیت‌های خاص خود را یدک می‌کشند. کارآفرینی عباس برزگر، اهمیت فوق العاده گردشگری روستایی را بر ما آشکار می‌کند. اهمیتی که فرصتی ممتازی برای رونق کسب و کار و اشتغال در ایران آینده تصور می‌شود. اشتغالی مبتنی بر توسعه پایدار و خلق ثروت از نهاده‌های درون با جذب مشتریان بیرونی. همان تعریف که از اقتصاد مقاومتی با نگاه درون زای برون گرا در سال‌های اخیر گفته می‌شود و به نظر می‌رسد گردشگری راه علاج باشد.

عباس برزگر در گفت و گو با برنامه پایش شبکه اول سیما که به طور مستقیم در آبان 94 پخش شد گفت که با وجود مدیریت غرفه گردشگری ایران در نمایشگاهی در کشور آلمان و اهتمام به جارو کردن غرفه ایران و غرفه‌های همجوار، جایزه اخلاق نمایشگاه گردشگری آلمان را دریافت کرد. وی به عنوان یک میلیاردر جوان ایرانی، هنوز سبک و سیاق یک روستایی ساده را دارد که به دهاتی بودنش افتخار می‌کند و در واقع این دهاتی بودنش بود که او را یک چهره بین المللی در عرصه صنعت گردشگری روستایی کرد. این پیام واضحی است که از شخصیت عباس می‌توان آموخت و به نظر می‌رسد کارآفرین‌های جوان ایرانی در این عرصه باید به این پیام ساده گی و وقار، توجه کنند.

فعالیت در صنعت گردشگری روستایی، با کت و شلوار و ادکلن و ماشین‌های آن چنانی خیلی ارتباطی ندارد. فعالان این حوزه باید به کویر و بیابان و کوه و دشت و باتلاق و زندگی با روستایی‌ها عادت داشته باشند. باید خود را عضوی از خانواده روستایی‌های ایران بدانند و بنامند تا کسب و کار آن‌ها رونق بگیرد. همانند کاری که عباس انجام داد و دهکده گردشگری جالبی را خلق کرد.

نظر خود را بیان کنید